Wtorek, 29 Września
Księga Daniela 7,9-10.13-14.
Patrzyłem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła z płonącego ognia.
Strumień ognia się rozlewał i wypływał od Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi.
Patrzyłem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego.
Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.
Księga Psalmów 138(137),1-2a.2bc-3.4-5.
Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów,
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.
I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją,
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem,
pomnożyłeś moc mojej duszy.
Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie,
gdy posłyszą słowa ust Twoich;
i będą opiewać drogi Pańskie:
«Zaprawdę, chwała Pańska jest wielka».
Ewangelia wg św. Jana 1,47-51.
Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu».
Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?» Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem».
Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»
Odparł mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to».
Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego».
Św. Cyryl Jerozolimski
Wielki, potężny w swoich darach, godny podziwu – taki jest Duch Święty. […] Widziałeś Jego potęgę rozciągającą się na cały świat. Nie pozostawaj już dłużej na ziemi, lecz wznoś się ku niebu. Wznieś się myślami do pierwszego nieba i tam ujrzyj niezliczone miriady aniołów. Staraj się wznieść swoimi rozmyślaniami, jeśli potrafisz, jeszcze wyżej. Zobacz także archaniołów, zobacz także duchy; zobacz Cnoty, zobacz Panowania. Wśród wszystkich tych duchów przywódcą, z upoważnienia Boga, Panem i Uświęcicielem jest Paraklet.
Eliasz, Elizeusz, Izajasz – spośród ludzi – potrzebują Go; Michał i Gabriel – spośród aniołów – potrzebują Go.
Nie ma żadnego stworzenia, które dorównywałoby Mu w czci; bo żadne kategorie aniołów i wszystkie ich zgromadzone zastępy nie mogą się równać z Duchem Świętym. Wszechdobra moc Pocieszyciela przyćmiewa wszystkie te istoty. Oni zostali posłani do pełnienia posługi, On zaś bada nawet głębie Boga, jak mówi Apostoł: „Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga” (1 Kor 2,10). Któż bowiem spośród ludzi zna to, co dotyczy człowieka, jeśli nie duch człowieka, który jest w nim? Tak samo nikt nie zna tego, co dotyczy Boga, jeśli nie Duch Boży.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
