Niedziela, 31 Maja
Księga Wyjścia 34,4b-6.8-9.
Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne.
A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana.
Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Jahwe, Jahwe, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność,
Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon,
mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».
Księga Daniela 3,52.53.54.55.56.
Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców,
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione jest imię Twoje
pełne chwały i świętości,
uwielbione i wywyższone na wieki.
Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały.
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa.
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie,
który zasiadasz na Cherubach,
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba.
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Drugi list do Koryntian 13,11-13.
Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.
Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem! Pozdrawiają was wszyscy święci.
Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkim!
Ewangelia wg św. Jana 3,16-18.
Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony».
Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.
Św. Grzegorz z Nazjanzu
Jest tylko jeden Bóg, bez początku, bez przyczyny, którego nie może ograniczyć ani nikt od Niego starszy, ani żadna istota, która pojawiłaby się później. Otacza Go wieczność, jest On nieskończony, wielki Ojciec jedynego, dobrego i wielkiego Syna, którego zrodził bez udziału ciała, gdyż jest On duchem. Jedyny i inny Bóg, ale nie inny w swojej boskości, takie jest Słowo Boże. On jest odbiciem Ojca, jedynym Synem Tego, który nie ma początku, jedynym z jedynego i równym Mu. Podczas gdy Ojciec pozostaje w pełni Ojcem, Syn jest stwórcą i panem świata, siłą i myślą Ojca. (…)
Zadrżyjmy przed wielkością Ducha, który jest również Bogiem i przez którego poznałem Boga. On jest niewątpliwie Bogiem i zrodził Boga na tej ziemi. Jest wszechmocny, rozdziela różnorodne dary, inspiruje śpiewy chórów błogosławionych; daje życie istotom niebiańskim i ziemskim, zasiada na wyżynach, pochodzi od Ojca; jest boską siłą, działa z własnej woli, nie jest Synem, ponieważ doskonały Ojciec ma tylko jednego Syna pełnego dobroci – ale nie jest poza niewidzialną boskością i ma równą chwałę.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
