Wtorek, 21 Lipca
Księga Micheasza 7,14-15.18-20.
Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego, co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead jak za dawnych czasów.
«Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukażę mu dziwy».
Któryż bóg podobny Tobie, co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości. Wrzucisz w morskie głębiny wszystkie ich grzechy.
Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.
Księga Psalmów 85(84),2-3.5-6.7-8.
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi,
odmieniłeś los Jakuba.
Odpuściłeś winę Twojemu ludowi
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.
Odnów nas, Boże, nasz Zbawco,
Twego oburzenia na nas poniechaj.
Czyż będziesz się gniewał na nas na wieki,
czy gniew swój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?
Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie,
a lud Twój w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.
Ewangelia wg św. Mateusza 12,46-50.
Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim rozmawiać.
Ktoś rzekł do Niego: «Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą pomówić z Tobą».
Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: «Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?»
I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia.
Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką».
Św. Gertruda z Helfty
Gertruda uważnie wysłuchała listu (2 Kor 6,1-10), aby spośród wymienionych cnót wybrać te, które najbardziej warto naśladować i których warto uczyć innych. A ponieważ nie otrzymywała w tej sprawie żadnego oświecenia w swoim umyśle, rzekła do Pana: „Naucz mnie, o mój najsłodszy Ukochany, które spośród tych cnót pozwolą mi służyć Tobie w sposób, który szczególnie Ci się spodoba, skoro, niestety, nie mogę każdego dnia poświęcać się każdej z nich z nadzwyczajnym wysiłkiem”.
Pan odpowiedział: „Zwróć uwagę, że wśród pozostałych cnót znajdują się słowa: »przez Ducha Świętego« (por. 2 Kor 6,6), a ponieważ Duch jest dobrą wolą, dbaj przede wszystkim o to, by posiadać dobrą wolę. W ten sposób będziesz mogła osiągnąć blask i specyficzną doskonałość wszystkich cnót, ponieważ sama wola przynosi więcej korzyści niż wszystko, co można by osiągnąć lub zdobyć poprzez czyny. Ten, którego cała wola dąży do przewyższenia chwały wszelkich stworzeń, do oddawania Mi dzięki, do kochania Mnie, do współczucia Moim cierpieniom, do ćwiczenia się we wszystkich cnotach w możliwie najdoskonalszy sposób – ten bez wątpienia otrzyma ode Mnie, dzięki Mojej boskiej hojności, obfite wynagrodzenie za niezliczone rzeczy, których żaden człowiek nigdy nie mógłby osiągnąć swoimi uczynkami”.
Wtedy Duch Święty, Pocieszyciel, wyszedł na środek i stanął naprzeciw duszy, po czym zaczął zalewać cudownym blaskiem swojej boskiej świetności tę środkową część […] gdzie dusza mogła dostrzec wyraźnie ogrom własnej nikczemności. W ten sposób, dzięki działaniu boskiej jasności, dusza ta, całkowicie pozbawiona wszelkiej nikczemności, miała szczęście zanurzyć się w żywym źródle światła, które nigdy nie gaśnie.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
