Piątek, 25 Września
Księga Koheleta (Eklezjastesa) 3,1-11.
Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem:
Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono,
czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania,
czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów,
czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich,
czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania,
czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia,
czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.
Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje?
Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili.
Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
Księga Psalmów 144(143),1a.2abc.3-4.
Błogosławiony Pan, Opoka moja,
On mocą i warownią moją,
osłoną moją i moim wybawcą,
moją tarczą i schronieniem.
Panie, czym jest człowiek, że troszczysz się o niego,
czym syn człowieczy, że Ty o nim myślisz?
Do tchnienia wiatru podobny jest człowiek,
dni jego jak cień przemijają.
Ewangelia wg św. Łukasza 9,18-22.
Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?»
Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał».
Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego».
Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili.
I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».
Św. Paweł VI
Chrystus! Czuję potrzebę zapowiadania Go, nie mogę milczeć: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (1 Kor 9, 16). Po to zostałem posłany, jestem apostołem i świadkiem. Im dalej jest cel i misja trudniejsza, tym bardziej miłość mnie przynagla (2 Kor 5, 14). Muszę głosić jego imię: Jezus jest Chrystusem, Synem Boga żywego (Mt 16, 16). On jest tym, który nam objawił Boga niewidzialnego, jest pierworodnym spośród wszystkich stworzeń, jest podstawą wszystkich rzeczy (Kol 1, 15nn). On jest Mistrzem ludzkości i Odkupicielem: urodził się, umarł i zmartwychwstał dla nas; On jest centrum historii i świata. On jest tym, który nas zna i kocha, jest naszym towarzyszem i przyjacielem. Jest człowiekiem cierpienia i nadziei, On jest tym, który ma przyjść i pewnego dnia będzie naszym sędzią, a także, taką mamy nadzieję, wieczystą pełną naszej egzystencji, naszą niebiańską rozkoszą.
Nie skończyłbym mówić o nim: On jest światłem, prawdą i więcej, jest „Drogą, Prawdą i Życiem” (J 14, 6). Jest Chlebem, Źródłem wody żywej, On zaspokaja nasz głód i pragnienie, jest Pasterzem, przewodnikiem, naszym przykładem, wsparciem, bratem. Jak my, a nawet więcej niż my, był mały, ubogi, upokorzony, pracowity, nieszczęśliwy i cierpliwy. Dla nas przemawiał, dokonywał cudów, założył nowe Królestwo, gdzie ubodzy są szczęśliwi, pokój jest zasadą wspólnego życia, gdzie ludzie o czystym sercu i którzy płaczą, będą pocieszeni, ci, którzy pragną sprawiedliwości, będą wysłuchani, gdzie grzesznikom będzie przebaczone, a wszyscy są braćmi.
Jezus Chrystus, słyszeliście o nim, a nawet większość z was do Niego należy, jesteście chrześcijanami. Dobrze! Wam, chrześcijanom, powtarzam Jego imię, a wszystkim głoszę: Jezus Chrystus jest „początkiem i końcem, Alfą i Omegą” (Ap 21, 6). On jest królem nowego świata, sekretem historii, kluczem naszego losu; jest Pośrednikiem, mostem między niebem a ziemią. Syn człowieczy, Syn Boga, Syn Maryi: Jezus Chrystus! Oto zapowiedź, którą głosimy na wszystkie krańce świata (Rz 10, 18) i po wszystkie czasy.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
