Piątek, 10 Lipca
Księga Ozeasza 14,2-10.
Tak mówi Pan:
«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę.
Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi.
Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić:
nasz boże, do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.
Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie.
Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.
I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego.
Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc.
Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».
Księga Psalmów 51(50),3-4.8-9.12-13.14.17.
Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.
Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,
naucz mnie tajemnicy mądrości.
Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty,
obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.
Przywróć mi radość z Twojego zbawienia
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Panie, otwórz wargi moje,
a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
Ewangelia wg św. Mateusza 10,16-23.
Jezus powiedział do swoich apostołów: «Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie.
Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować.
Nawet przed namiestników i królów będą was wodzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom.
Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić,
gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was.
Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią.
Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony».
Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, powiadam wam: Nie zdążycie obejść miast Izraela, nim przyjdzie Syn Człowieczy».
Św. Katarzyna ze Sieny
Najświętszy i najczcigodniejszy Ojcze w Chrystusie, łagodnym Jezusie, Twoja niegodna i nędzna mała córka Katarzyna powierza się Tobie w Jego drogocennej krwi, pragnąc, by Twoje serce pozostało niezłomne i niewzruszone w prawdziwej i doskonałej cierpliwości, mając na uwadze, że serce słabe, zmienne i pozbawione cierpliwości nigdy nie zdoła dokonać wielkich dzieł Bożych. […]
Im cięższe jest Twoje brzemię, tym silniejsze, odważniejsze i nieustraszone musi być Twoje serce wobec tego, co może Cię spotkać. Dobrze wiesz, najświętszy Ojcze, że biorąc Kościół za małżonkę, zobowiązałeś się znosić dla niego przeciwności losu, cierpienia i udręki, które będą Cię nękać z przy okazji. Cóż więc! Idź więc, jako człowiek odważny, na spotkanie tych burz z siłą, cierpliwością i wytrwałością. Niech trud nigdy nie sprawi, że spojrzysz za siebie ze zdziwieniem i strachem; ale wytrwaj i raduj się pośród niebezpieczeństw i zmagań. Niech Twoje serce się raduje, widząc, jak dzieło Boże realizuje się mimo przeszkód, które się pojawiły i które jeszcze się pojawią.
Zawsze tak jest; prześladowania Kościoła czy też cierpienia cnotliwej duszy zawsze kończą się pokojem, na który zasługują prawdziwa cierpliwość i wytrwałość, i dla którego przeznaczona jest korona chwały. To właśnie jest lekarstwo i dlatego powiedziałam Panu, najświętszy Ojcze, że pragnę widzieć w Tobie serce niezłomne i niewzruszone, chronione prawdziwą i świętą cierpliwością.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
