Wtorek, 10 Marca

Księga Daniela 3,25.34-43.

Powstawszy, Azariasz tak się modlił, a otwarłszy usta, mówił pośród ognia:
«Nie opuszczaj nas na zawsze – przez wzgląd na święte Twe imię nie zrywaj Twego przymierza.
Nie odwracaj od nas swego miłosierdzia, przez wzgląd na Twego przyjaciela, Abrahama, sługę Twego, Izaaka, i Twego świętego – Izraela.
Im to przyrzekłeś rozmnożyć potomstwo jak gwiazdy na niebie i jak piasek nad brzegiem morza.
Panie, oto jesteśmy najmniejsi spośród wszystkich narodów. Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi z powodu naszych grzechów.
Nie ma obecnie władcy, proroka ani wodza, ani całopalenia, ani ofiar, ani darów pokarmowych, ani kadzielnych. Nie ma gdzie ofiarować Tobie pierwocin i doznać Twego miłosierdzia.
Niech jednak dusza strapiona i duch uniżony znajdą u Ciebie upodobanie. Jak całopalenia z baranów i cielców, i z tysięcy tłustych owiec,
tak niechaj dziś będzie nasza ofiara przed Tobą i niech Ci się podoba! Ponieważ ci, co pokładają ufność w Tobie, nie mogą doznać wstydu.
Teraz zaś idziemy za Tobą z całego serca, odczuwamy lęk przed Tobą i szukamy Twego oblicza.
Nie zawstydzaj nas, lecz postępuj z nami według swej łagodności i według wielkiego swego miłosierdzia.
Wybaw nas przez swe cuda i uczyń swe imię sławnym, Panie!»

Księga Psalmów 25(24),4bc-5ab.6-7bc.8-9.

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie,
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu ,
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Dobry jest Pan i łaskawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
uczy ubogich dróg swoich.

Ewangelia wg św. Mateusza 18,21-35.

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»
Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.
Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami.
Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów.
Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.
Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”.
Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował.
Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!”
Jego współsługa upadł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”.
On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.
Współsłudzy jego widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.
Wtedy pan jego wezwał go przed siebie i rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś.
Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?”
I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.
Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Św. Matka Teresa z Kalkuty

Każdego wieczoru, przed zaśnięciem, powinniście zrobić rachunek sumienia (bo nie wiecie, czy jeszcze będziecie na tym świecie następnego dnia). Powinniście obiecać sobie, że naprawicie wszelkie popełnione zło, jeśli to możliwe. Jeśli, na przykład, ukradliście coś, postarajcie się to oddać. Jeśli kogoś obraziliście, postarajcie się przeprosić bez zwłoki. Jeśli nie można naprawić, wyraźcie Bogu swój żal i wyrzuty sumienia. To bardzo ważne, ponieważ powinniśmy być zdolni do skruchy, abyśmy stali się zdolni do kochania. Możecie, na przykład, powiedzieć: „Panie, przepraszam, że Cię obraziłem i obiecuję się robić, jak najlepiej, by nie powtórzyć tego zła”. A wtedy nagle co za wrażenie dobrego samopoczucia, uwolnienia, oczyszczonego serca! Pamiętajcie, że Bóg jest miłosierdziem. On jest naszym troskliwym Ojcem, gotowym wszystko przebaczyć, o wszystkim zapomnieć, pod warunkiem, że spróbujemy postępować podobnie wobec tych, którzy nam zawinili.
Zbadajcie zatem dogłębnie wasze serca i zobaczcie, czy nie ma tam w głębi jakieś urazy wobec bliźniego. Jakże bowiem moglibyśmy prosić Boga o przebaczenie, podczas gdy nie chcemy przebaczyć innym? Pamiętajcie, że jeśli będziecie prawdziwie żałować z całego serca, wasze winy zostaną zapomniane w oczach Boga. Zawsze wam przebaczy, jeśli wasza skrucha jest szczera. Módlcie się zatem, żeby przebaczyć tym, którzy wam zawinili, aby kochać tych, których nie kochacie, a następnie przebaczajcie, jak Bóg wam przebaczył.