Wtorek, 1 Września
Pierwszy list do Koryntian 2,10b-16.
Bracia: Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego.
Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży.
Otóż my nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania dobra, jakim Bóg nas obdarzył.
A głosimy to nie za pomocą wyszukanych słów ludzkiej mądrości, lecz korzystamy z pouczeń Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha.
Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko duchem można to zrozumieć.
Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony.
Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy.
Księga Psalmów 145(144),8-14.17.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.
Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają,
i podnosi wszystkich zgnębionych.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Ewangelia wg św. Łukasza 4,31-37.
Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat.
Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.
A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy:
«Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga».
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».
I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.
Św. Jan Kasjan
Niech bojaźń i miłość Boża chronią nas przed szatanem! Nikt nie może być nazwany ojcem duchów, jak tylko Bóg, który je stworzył, kiedy zechciał; ludziom przysługuje jedynie tytuł ojców naszego ciała. Diabeł zatem, jako istota duchowa, anielska i pierwotnie dobra, nie miał innego ojca niż Bóg, który dał mu istnienie. Jednak ogarnęła go pycha i rzekł w swoim sercu: „Wznoszę się ponad szczyty obłoków, będę podobny do Najwyższego” (por. Iz 14,13). Wtedy właśnie stał się kłamcą i „w prawdzie nie wytrwał” (J 8,44). Co więcej, od momentu, gdy czerpie kłamstwo z własnego wnętrza, staje się nie tylko kłamcą, ale i ojcem kłamstwa. Widać to wyraźnie, gdy obiecuje człowiekowi boskość: „Będziecie jak bogowie” (Rdz 3,5) – „nie trwał w prawdzie”. Co więcej, od samego początku staje się mordercą, gdy wprowadza Adama w stan śmiertelności i jako podżegacz do zbrodni doprowadza do śmierci Abla z ręki jego brata. […]
Módlmy się więc do Pana, aby Jego bojaźń i Jego miłość, które nigdy nie umierają, trwały w nas nieustannie. One uczynią nas mądrymi we wszystkim i zawsze będą nas chronić przed atakami diabła. Mając takich strażników, nie da się wpaść w pułapki śmierci. Właśnie na tym polega różnica między doskonałymi a niedoskonałymi: u tych pierwszych miłość, głęboko zakorzeniona i osiągająca, że tak powiem, bardziej dojrzały rozwój, cechuje się również niezachwianą stałością i utrzymuje ich zarówno mocniej, jak i łatwiej w świętości; podczas gdy u tych drugich, gdzie miłość jest słabiej zakorzeniona i łatwiej ulega oziębłości, pozwala im to częściej i szybciej wpadać w sidła grzechu.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
