Sobota, 3 Października
Księga Hioba 42,1-3.5-6.12-16.
Hiob odpowiedział Panu:
«Wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić.
Kto przysłoni plan nierozumnie? O rzeczach wzniosłych mówiłem. To zbyt cudowne. Ja nie rozumiem.
Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko,
dlatego odwołuję, co powiedziałem, kajam się w prochu i w popiele».
Potem Pan błogosławił Hiobowi, tak że miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic.
Miał jeszcze siedmiu synów i trzy córki.
Pierwszą nazwał Gołębicą, drugą – Kasją, a trzecią – Rogiem-z-kremem-do-powiek.
Nie było w całym kraju kobiet tak pięknych jak córki Hioba. Dał im też ojciec dziedzictwo między braćmi.
I żył jeszcze Hiob sto czterdzieści lat, i widział swych synów i wnuków – cztery pokolenia. Umarł Hiob stary i w pełni dni.
Księga Psalmów 119(118),66.71.75.91.125.130.
Naucz mnie trafnego sądu i umiejętności,
bo ufam Twoim przykazaniom.
Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś,
bym się nauczył Twych ustaw.
Wiem, Panie, że sprawiedliwe są Twoje wyroki,
że dotknąłeś mnie słusznie.
Wszystko trwa do dzisiaj według Twoich wyroków,
bo wszelkie rzeczy Ci służą.
Jestem Twoim sługą, daj, abym zrozumiał
i poznał Twoje napomnienia.
Poznanie Twoich słów oświeca
i naucza niedoświadczonych.
Ewangelia wg św. Łukasza 10,17-24.
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają».
Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica.
Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi.
Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie.
Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».
Św. Jan Maria Vianney
Bracia moi, jeśli wiara pozwala nam dostrzegać Boga obecnego wszędzie, to nadzieja sprawia, że wszystko, co czynimy, robimy wyłącznie po to, by podobać się Bogu, kierowani radosną myślą o wiecznej nagrodzie. Skoro więc, bracia moi, ta cnota tak bardzo łagodzi nasze cierpienia, przyjrzyjmy się wszyscy razem, na czym polega ta piękna i cenna cnota nadziei.
Jeśli, bracia moi, mamy szczęście wiedzieć dzięki wierze, że istnieje Bóg, który jest naszym Stwórcą, naszym Zbawicielem i naszym najwyższym Dobrem, który stworzył nas wyłącznie po to, byśmy Go poznali, kochali, służyli Mu i posiadali Go; nadzieja uczy nas, że choć nie jesteśmy godni tego szczęścia, możemy na nie liczyć dzięki zasługom Jezusa Chrystusa. Aby, bracia moi, nasze uczynki były godne nagrody, potrzebne są trzy rzeczy, a mianowicie: wiara, która pozwala nam dostrzegać w nich obecność Boga; nadzieja, która sprawia, że wykonujemy je wyłącznie z myślą o tym, by Mu się podobać; oraz miłość, która przywiązuje nas do Niego jako do naszego najwyższego Dobra. Tak, bracia moi, nigdy nie poznamy stopnia chwały, jaki każde nasze działanie przyniesie nam w niebie, jeśli czynimy je wyłącznie dla dobrego Boga; nawet święci, którzy są w niebie, tego nie rozumieją. […]
Ale – zapytacie – co oznacza to słowo „mieć nadzieję”? Oto odpowiedź, bracia moi. To tęsknota za czymś, co ma uczynić nas szczęśliwymi w życiu przyszłym; to żarliwe pragnienie uwolnienia od nieszczęść tego życia oraz pragnienie posiadania wszelkiego rodzaju dóbr, które są w stanie w pełni nas zaspokoić. […] Twierdzę, że nasza nadzieja musi być powszechna, to znaczy, że we wszystkim, co nas spotyka, musimy zwracać się do Pana Boga.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
