Poniedziałek, 13 Lipca

Księga Izajasza 1,10-17.

Słuchajcie słowa Pana, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory!
«Co mi po mnóstwie waszych ofiar? — mówi Pan. Syt jestem całopalenia kozłów i łoju tłustych cielców. Krew wołów i baranów, i kozłów mi obrzydła.
Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną, kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce?
Zaprzestańcie składania czczych ofiar! Obrzydłe Mi jest wznoszenie dymu; święta nowiu, szabaty, zwoływanie świętych zebrań. Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości.
Nienawidzę całą duszą waszych świąt nowiu i obchodów; stały Mi się ciężarem; sprzykrzyło Mi się je znosić!
Gdy wyciągniecie ręce, odwrócę od was me oczy. Choćbyście nawet mnożyli modlitwy, Ja nie wysłucham. Ręce wasze pełne są krwi.
Obmyjcie się i oczyśćcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło!
Zaprawiajcie się w dobru! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie!»

Księga Psalmów 50(49),8-9.16bc-17.21.23.

«Nie oskarżam cię za twe ofiary,
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie przyjmę cielca z twego domu
ani kozłów ze stad twoich.

Czemu wymieniasz moje przykazania
i na ustach masz moje przymierze?
Ty, co nienawidzisz karności,
a słowa moje odrzuciłeś za siebie?

Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć?
Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie?
Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy.
Kto składa ofiarę dziękczynną, ten cześć Mi oddaje,
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie».

Ewangelia wg św. Mateusza 10,34-42.11,1.

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.
Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową;
„i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy”:
Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien.
Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien.
Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.
Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.
Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma.
Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».
Gdy Jezus skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić Ewangelię w ich miastach.

Św. Jan Chryzostom

„Byłem przybyszem – mówi Chrystus – a przyjęliście Mnie” (Mt 25,35). I jeszcze: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). Ponieważ chodzi o wierzącego i o brata, nawet jeśli chodzi o najmniejszego, to Chrystus wchodzi razem z nim. Otwórz twój dom, przyjmij Go. „Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma”. Oto stan ducha, z jakim trzeba przyjmować cudzoziemców: gorliwość, radość, hojność. Przybysz jest zawsze nieśmiały i zawstydzony. Jeśli gospodarz nie przyjmie go z radością, to on się usuwa, czując się wzgardzonym, bo gorzej jest być przyjętym w taki sposób, niż nie być przyjętym wcale.
Miej zatem dom, w którym Chrystus znajduje swój przybytek. Powiedz: „Oto pokój Chrystusa, oto przybytek dla Niego”. Nawet jeśli jest bardzo skromny, to On nim nie pogardzi. Chrystus jest nagi, jest przybyszem; potrzeba Mu jedynie dachu nad głową. Daj Mu przynajmniej to; nie bądź okrutny i nieludzki. Tyle okazujesz zapału dla dóbr materialnych – nie pozostawaj obojętny na bogactwa duchowe. Masz pomieszczenie dla twojego pojazdu, a nie znajdziesz żadnego innego dla błąkającego się Chrystusa? Abraham przyjmował cudzoziemców tam, gdzie mieszkał (Rdz 18). Jego żona traktowała ich, jakby była służącą, a oni panami. Żadne z nich nie wiedziało, że przyjmują Chrystusa, że goszczą aniołów. Gdyby wiedzieli, to pozbyliby się wszystkiego. My, którzy potrafimy rozpoznać Chrystusa, dajmy dowód większego zapału niż ci, którzy uważali swych gości za zwykłych ludzi.