Niedziela, 16 Sierpnia
Księga Izajasza 56,1.6-7.
Tak mówi Pan: «Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.
Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i aby miłować imię Pana i zostać Jego sługami – wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza,
przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów».
Księga Psalmów 67(66),2-3.5.8.
Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi,
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Niech się narody cieszą i weselą,
bo rządzisz ludami sprawiedliwie,
i kierujesz narodami na ziemi.
Niechaj nam Bóg błogosławi,
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.
List do Rzymian 11,13-15.29-32.
Bracia: Do was, pogan, mówię: «Będąc apostołem pogan, przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim
w nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia.
Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?
Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne.
Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia,
tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia.
Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie».
Ewangelia wg św. Mateusza 15,21-28.
Jezus podążył w strony Tyru i Sydonu.
A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha».
Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».
A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: «Panie, dopomóż mi».
On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».
Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Jan Tauler
„Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida”. To krzyk o wielkiej mocy […]. To jęk, który pochodzi z głębi bez dna. To znacznie przekracza naturę, to Święty Duch chyba wydaje w nas ten jęk (Rz 8, 26) […]. Ale Jezus jej mówi: „Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela” […]. Jednakże co robi ona, tak przepędzana?[…] Wchodzi głębiej w przepaść. Uniżając się i upokarzając, zachowuje ufność i mówi: „Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołów ich panów”.
Ach! Gdyby także wam udało się dojść naprawdę do głębi prawdy, nie poprzez uczone komentarze, wielkie słowa lub zmysłami, ale do prawdziwej głębi was samych! Ani Bóg, ani żadne stworzenie nie mogłoby was ciemiężyć czy unicestwić, jeżeli trwacie w prawdzie, w ufnej pokorze. Moglibyście doświadczyć zniewagi, pogardy czy odrzucenia, jednakże pozostaniecie wytrwali, trwając dogłębnie, ożywieni całkowitą ufnością, zwiększając jeszcze bardziej wasz zapał. Od tego właśnie wszystko zależy, a kto dojdzie do tego stopnia, to zwyciężył. Te drogi, i tylko te, prowadzą do Boga, bez żadnej pośredniej stacji. Ale takie pozostawanie w wielkiej pokorze, wytrwale, z całkowitą i prawdziwą pewnością, tak jak ta uboga kobieta, udaje się tylko niewielu.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
