Piątek, 13 Marca
Księga Ozeasza 14,2-10.
Tak mówi Pan:
«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę.
Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi.
Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić:
nasz boże, do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.
Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie.
Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.
I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego.
Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc.
Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».
Księga Psalmów 81(80),6c-8a.8bc-9.10-11ab.14.17.
Słyszę słowa nieznane:
«Uwolniłem od brzemienia jego barki:
jego ręce porzuciły kosze.
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.
Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury,
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć,
obyś Mnie posłuchał, Izraelu!
Nie będziesz miał obcego boga,
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim,
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.
Gdyby mój lud Mnie posłuchał,
a Izrael kroczył moimi drogami,
jego bym karmił wyborną pszenicą
i sycił miodem z opoki».
Ewangelia wg św. Marka 12,28b-34.
Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»
Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem.
Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”.
Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».
Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego.
Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary».
Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.
Św. Antoni z Padwy
„O cokolwiek byście prosili Ojca” (J 16,23). Ojciec jest Bogiem; my jesteśmy Jego dziećmi i codziennie mówimy do Niego: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie…”. My, dzieci, musimy więc prosić Ojca o coś, a tym czymś jest miłość. Wszystko, co istnieje, jest bowiem niczym bez miłości Boga.
Kochać Boga – o to powinniśmy prosić. Kochajmy więc Boga tak, jak pisklę bociana kocha swojego ojca. Mówi się, że pisklę bociana tak bardzo kocha swojego ojca, że kiedy ten się starzeje, pociesza go i karmi. W ten sam sposób powinniśmy pocieszać naszego Ojca w tym starzejącym się świecie; pocieszać Go w Jego słabych i chorych członkach; karmić go w ubogich i potrzebujących. To, co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, uczyniliście mnie – powiedział Jezus (por. Mt 25,40). Jeśli prosimy o miłość, Ojciec, który jest miłością, da nam to, czym sam jest: Miłość.
Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml
Rok liturgiczny: A/II
