Ewangelia wg 艣w. Mateusza 13,1-23.
Owego dnia Jezus wyszed艂 z domu i usiad艂 nad jeziorem.
Wnet zebra艂y si臋 ko艂o Niego t艂umy tak wielkie, 偶e wszed艂 do 艂odzi i usiad艂, a ca艂y lud sta艂 na brzegu.
I m贸wi艂 im wiele w przypowie艣ciach tymi s艂owami: 芦Oto siewca wyszed艂 sia膰.
A gdy sia艂, niekt贸re ziarna pad艂y na drog臋, nadlecia艂y ptaki i wydzioba艂y je.
Inne pad艂y na grunt skalisty, gdzie niewiele mia艂y ziemi; i wnet powschodzi艂y, bo gleba nie by艂a g艂臋boka.
Lecz gdy s艂o艅ce wzesz艂o, przypali艂y si臋 i usch艂y, bo nie mia艂y korzenia.
Inne znowu pad艂y mi臋dzy ciernie, a ciernie wybuja艂y i zag艂uszy艂y je.
Inne w ko艅cu pad艂y na ziemi臋 偶yzn膮 i plon wyda艂y, jedno stokrotny, drugie sze艣膰dziesi臋ciokrotny, a inne trzydziestokrotny.
Kto ma uszy, niechaj s艂ucha!禄
Przyst膮pili do Niego uczniowie i zapytali: 芦Dlaczego m贸wisz do nich w przypowie艣ciach?禄
On im odpowiedzia艂: 芦Wam dano pozna膰 tajemnice kr贸lestwa niebieskiego, im za艣 nie dano.
Bo kto ma, temu b臋dzie dodane, i w nadmiarze mie膰 b臋dzie; kto za艣 nie ma, temu zabior膮 nawet to, co ma.
Dlatego m贸wi臋 do nich w przypowie艣ciach, 偶e patrz膮c, nie widz膮, i s艂uchaj膮c, nie s艂ysz膮 ani nie rozumiej膮.
Tak spe艂nia si臋 na nich przepowiednia Izajasza: 鈥濻艂ucha膰 b臋dziecie, a nie zrozumiecie, patrze膰 b臋dziecie, a nie zobaczycie.
Bo stwardnia艂o serce tego ludu, ich uszy st臋pia艂y i oczy swe zamkn臋li, 偶eby oczami nie widzieli ani uszami nie s艂yszeli, ani swym sercem nie rozumieli: i nie nawr贸cili si臋, abym ich uzdrowi艂鈥.
Lecz szcz臋艣liwe oczy wasze, 偶e widz膮, i uszy wasze, 偶e s艂ysz膮.
Bo zaprawd臋, powiadam wam: Wielu prorok贸w i sprawiedliwych pragn臋艂o ujrze膰 to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i us艂ysze膰 to, co wy s艂yszycie, a nie us艂yszeli.
Wy zatem pos艂uchajcie przypowie艣ci o siewcy.
Do ka偶dego, kto s艂ucha s艂owa o kr贸lestwie, a nie rozumie go, przychodzi Z艂y i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego cz艂owieka oznacza ziarno posiane na drodze.
Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto s艂ucha s艂owa i natychmiast z rado艣ci膮 je przyjmuje;
ale nie ma w sobie korzenia i jest niesta艂y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze艣ladowanie z powodu s艂owa, zaraz si臋 za艂amuje.
Posiane mi臋dzy ciernie oznacza tego, kto s艂ucha s艂owa, lecz troski doczesne i u艂uda bogactwa zag艂uszaj膮 s艂owo, tak 偶e zostaje bezowocne.
Posiane w ko艅cu na ziemi臋 偶yzn膮 oznacza tego, kto s艂ucha s艂owa i rozumie je. On te偶 wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze艣膰dziesi臋ciokrotny, inny trzydziestokrotny禄.
czytaj pe艂ne S艂owo Bo偶e na dzi艣